Zapraszam do zapoznania sie z publikacją
Zapraszam również do konstruktywnych wypowiedzi
Generalia w formule poznania
na forum lub w dyskusji w formie blogu
http://www.blog.Bobula.pl
Bobula.pl
Fizyka Bobuli
Generalia w formule poznania
Regulamin forum
1. Zapraszamy do zapoznania sie z opublikownymi pracami oraz do dyskusji
2. Staraj się nigdy nikogo nie obrażać, nie kpić i nie wyśmiewać innych użytkowników. Nabywanie wiedzy i rozumienie otaczającego nas świata idzie w parze z pokorą i szacunkiem do innych.
3. Nie wolno używać żadnej formy wulgaryzmów!!!
4. Posty powinny być zgodne z tematem i kategorią forum, staraj się pisać zrozumiale i rzeczowo.
5. Jeżeli nie rozumiesz wypowiedzi innego użytkownika – lepiej napisać do niego prywatną wiadomość prosząc o wyjaśnienie niż komentować coś, czego nie rozumiesz.
6. „Puste posty”, które nic nie wnoszą do dyskusji, będą usuwane.
7. Jeżeli cytujesz tu jakieś teksty, które nie są twojego autorstwa, możesz to uczynić tylko z podaniem autora, i o ile to możliwe – za jego zgodą.
8. Administracja forum Bobula.pl oraz zespół Administratorów nie ponosi odpowiedzialności za zamieszczone przez użytkowników na forum treści.
9. Administratorzy mają prawo edytować i korygować posty.
10. Wskazane jest, aby użytkownicy używali opcji TEX przy pisaniu wzorów i równań.
11. Użytkownicy zgadzają się otrzymywać okresowo pocztę mailową na podany w profilu adres. Poczta nie będzie mała charaktru reklamowego
12. Niedopuszczalne jest łamanie prawa na forum.
13. O zmianach w regulaminie, będziemy informować w treści regulaminu, a w sytuacji większych zmian, gdy Administracja uzna to za zasadne – informację o zmianach użytkownicy otrzymają pocztą e-mail.
1. Zapraszamy do zapoznania sie z opublikownymi pracami oraz do dyskusji
2. Staraj się nigdy nikogo nie obrażać, nie kpić i nie wyśmiewać innych użytkowników. Nabywanie wiedzy i rozumienie otaczającego nas świata idzie w parze z pokorą i szacunkiem do innych.
3. Nie wolno używać żadnej formy wulgaryzmów!!!
4. Posty powinny być zgodne z tematem i kategorią forum, staraj się pisać zrozumiale i rzeczowo.
5. Jeżeli nie rozumiesz wypowiedzi innego użytkownika – lepiej napisać do niego prywatną wiadomość prosząc o wyjaśnienie niż komentować coś, czego nie rozumiesz.
6. „Puste posty”, które nic nie wnoszą do dyskusji, będą usuwane.
7. Jeżeli cytujesz tu jakieś teksty, które nie są twojego autorstwa, możesz to uczynić tylko z podaniem autora, i o ile to możliwe – za jego zgodą.
8. Administracja forum Bobula.pl oraz zespół Administratorów nie ponosi odpowiedzialności za zamieszczone przez użytkowników na forum treści.
9. Administratorzy mają prawo edytować i korygować posty.
10. Wskazane jest, aby użytkownicy używali opcji TEX przy pisaniu wzorów i równań.
11. Użytkownicy zgadzają się otrzymywać okresowo pocztę mailową na podany w profilu adres. Poczta nie będzie mała charaktru reklamowego
12. Niedopuszczalne jest łamanie prawa na forum.
13. O zmianach w regulaminie, będziemy informować w treści regulaminu, a w sytuacji większych zmian, gdy Administracja uzna to za zasadne – informację o zmianach użytkownicy otrzymają pocztą e-mail.
2 posty(ów) • Strona 1 z 1
Generalia w formule poznania
przez Bobula w Pon Lip 14, 2008 10:24 am
- Załączniki
-
generalia_w_formule_poznania.pdf- Generalia w formule poznania
- (703.83 KiB) Ściągnięto 404 razy
- Bobula
- Posty: 41
- Dołączenie: Pon Lip 14, 2008 8:53 am
Uzupełnienie
przez Bobula w Wto Gru 30, 2008 2:55 pm
Zwracają się do autora niekiedy czytelnicy by przedstawił idee swej
teorii. Autor informuje, ze skrótem jest IV-ty rozdział jego monografii
"Generalia w formule poznania" uzupełniony o poniższy dołączony tekst
Autor przypomina, ze jego teoria składa się z równań Eulera (dynamika
continuum) Fouriera (dyfuzji), ciągłości, Gaussa oraz Maxwella (jako
linearyzacji równań Eulera)
Dlatego o skrót nie warto pytać autora, ale tych którzy piszą o
wymienionych równaniach Eulera, Fouriera, Gaussa, Maxwella.
Natomiast rozwiązania u autora są dystrybucyjne u innych gładkie. Wiec aby
na tle klasycznych równań Eulera, Fouriera, Gaussa, Maxwella wyobrazić
sobie jaki krok do przodu zrobił autor, trzeba uzmysłowić sobie
(formalnie) różnice miedzy rozwiązaniami gładkimi a dystrybucyjnymi. Ale
to właśnie jest skrótem na tle znanej literatury.
Autor jeszcze doda, ze ładna i krotka wypowiedz filozoficzna o teorii
autora byłaby korzystna. Jednak autor nie widział dotąd dobrego skrótu
filozoficznego swej teorii. Zachęca wiec do takiego skrótu stworzenia, a znajdując go
w publikacji czy Internecie, powie czy filozoficzna wykładnia jego teorii
jest adekwatna i dobrze ją skraca. Autor wiec oczekuje na literacko
filozoficzne skróty swej teorii i może wymyśli nagrody dla piszących.
UZUPEŁNIENIE DO IV ROZDZIAŁU Generalia w Formule poznania
Teoria zawiera wyłącznie jeden aksjomat, zachowania płynu energetycznego (A) i dwa podstawowe założenia: nieujemności i ograniczoności jego gęstości dla dodatnich czasów oraz skalarnego charakteru oddziaływań powierzchniowych.
Założenie warunku początkowego dla gęstości płynu w postaci osobliwej dystrybucji jest uzasadnione koncepcją wielkiego wybuchu.
Założenie zerowych wartości gęstości na brzegu uniwersum jest konsekwencją jej braku na zewnątrz uniwersum.
Brzeg uniwersum jak i pozostałe warunki brzegowe wyznaczają się same (problem jest znany jako zagadnienie swobodnego brzegu). Pewne wątpliwości mogą powstać przy ocenie granicy stosunków gradientu oddziaływania powierzchniowego do gęstości płynu przy zdążaniu do brzegu, gdyż obie wielkości zdążają do zera.
Konsekwencje.
W efekcie wspomnianych założeń autor wyprowadza swoje równania, którym w literaturze odpowiadają równania: ciągłości, dyfuzji Fouriera, dynamiki continuum Eulera (pokazuje, że równania Maxwella są linearyzacją równań Eulera). Dysjunkcję Gaussa dołącza do nich jako określenia źródła, tutaj masy.
Jednakże w literaturze równania Fouriera, Maxwella, Eulera, Gaussa są sprzeczne czy nieprzywiedlne (paradoks odwracalności, paradoks dualności świata etc.).
Równania autora eliminują sprzeczności, gdyż nie poszukuje on rozwiązań gładkich ale dystrybucyjnych.
Osobliwości, jakimi jest masa, notuje dysjunkcja Gaussa. Rozwiązania autora więc są gładkie w specyficznych podobszarach, pozbawionych osobliwości. Osobliwość generuje warunek niespełnienia nieliniowego równania bilansu pędu (graficznie identycznego z równaniem Eulera, pozbawionym siły zewnętrznej) a dystrybucyjne rozwiązanie równania Fouriera, którego rozwiązania spełniają zasadę zachowania (A) , posiadają wahania nieograniczone. Daje to fraktal masy jako nośnik rozwiązań.
W ten sposób autor likwiduje naukę jako zbiór równań Eulera, Fouriera, Gaussa Maxwella (inne związki nie mogą być traktowane poważnie) a otwiera problem dla dowolnych skal (z powodu ewentualnych samopodobieństw fraktali masy). Szacuje wymiar Hausdorffa masy jako zawarty pomiędzy dwa a trzy (masa nie wypełnia żadnej trójwymiarowej kostki).
Autor zmienia zatem spojrzenie na poszukiwania technologiczne. Likwiduje pogląd o stałej prędkości światła. Wyznacza prędkość światła na podstawie powyższego równania . Odpowiada to rozchodzeniu się „fali”. Odległość między izoliniami, jako funkcja czasu określa prędkość (w danym kierunku).
Układ rozwiązuje wszystkie problemy jakie postawi nam natura.
teorii. Autor informuje, ze skrótem jest IV-ty rozdział jego monografii
"Generalia w formule poznania" uzupełniony o poniższy dołączony tekst
Autor przypomina, ze jego teoria składa się z równań Eulera (dynamika
continuum) Fouriera (dyfuzji), ciągłości, Gaussa oraz Maxwella (jako
linearyzacji równań Eulera)
Dlatego o skrót nie warto pytać autora, ale tych którzy piszą o
wymienionych równaniach Eulera, Fouriera, Gaussa, Maxwella.
Natomiast rozwiązania u autora są dystrybucyjne u innych gładkie. Wiec aby
na tle klasycznych równań Eulera, Fouriera, Gaussa, Maxwella wyobrazić
sobie jaki krok do przodu zrobił autor, trzeba uzmysłowić sobie
(formalnie) różnice miedzy rozwiązaniami gładkimi a dystrybucyjnymi. Ale
to właśnie jest skrótem na tle znanej literatury.
Autor jeszcze doda, ze ładna i krotka wypowiedz filozoficzna o teorii
autora byłaby korzystna. Jednak autor nie widział dotąd dobrego skrótu
filozoficznego swej teorii. Zachęca wiec do takiego skrótu stworzenia, a znajdując go
w publikacji czy Internecie, powie czy filozoficzna wykładnia jego teorii
jest adekwatna i dobrze ją skraca. Autor wiec oczekuje na literacko
filozoficzne skróty swej teorii i może wymyśli nagrody dla piszących.
UZUPEŁNIENIE DO IV ROZDZIAŁU Generalia w Formule poznania
Teoria zawiera wyłącznie jeden aksjomat, zachowania płynu energetycznego (A) i dwa podstawowe założenia: nieujemności i ograniczoności jego gęstości dla dodatnich czasów oraz skalarnego charakteru oddziaływań powierzchniowych.
Założenie warunku początkowego dla gęstości płynu w postaci osobliwej dystrybucji jest uzasadnione koncepcją wielkiego wybuchu.
Założenie zerowych wartości gęstości na brzegu uniwersum jest konsekwencją jej braku na zewnątrz uniwersum.
Brzeg uniwersum jak i pozostałe warunki brzegowe wyznaczają się same (problem jest znany jako zagadnienie swobodnego brzegu). Pewne wątpliwości mogą powstać przy ocenie granicy stosunków gradientu oddziaływania powierzchniowego do gęstości płynu przy zdążaniu do brzegu, gdyż obie wielkości zdążają do zera.
Konsekwencje.
W efekcie wspomnianych założeń autor wyprowadza swoje równania, którym w literaturze odpowiadają równania: ciągłości, dyfuzji Fouriera, dynamiki continuum Eulera (pokazuje, że równania Maxwella są linearyzacją równań Eulera). Dysjunkcję Gaussa dołącza do nich jako określenia źródła, tutaj masy.
Jednakże w literaturze równania Fouriera, Maxwella, Eulera, Gaussa są sprzeczne czy nieprzywiedlne (paradoks odwracalności, paradoks dualności świata etc.).
Równania autora eliminują sprzeczności, gdyż nie poszukuje on rozwiązań gładkich ale dystrybucyjnych.
Osobliwości, jakimi jest masa, notuje dysjunkcja Gaussa. Rozwiązania autora więc są gładkie w specyficznych podobszarach, pozbawionych osobliwości. Osobliwość generuje warunek niespełnienia nieliniowego równania bilansu pędu (graficznie identycznego z równaniem Eulera, pozbawionym siły zewnętrznej) a dystrybucyjne rozwiązanie równania Fouriera, którego rozwiązania spełniają zasadę zachowania (A) , posiadają wahania nieograniczone. Daje to fraktal masy jako nośnik rozwiązań.
W ten sposób autor likwiduje naukę jako zbiór równań Eulera, Fouriera, Gaussa Maxwella (inne związki nie mogą być traktowane poważnie) a otwiera problem dla dowolnych skal (z powodu ewentualnych samopodobieństw fraktali masy). Szacuje wymiar Hausdorffa masy jako zawarty pomiędzy dwa a trzy (masa nie wypełnia żadnej trójwymiarowej kostki).
Autor zmienia zatem spojrzenie na poszukiwania technologiczne. Likwiduje pogląd o stałej prędkości światła. Wyznacza prędkość światła na podstawie powyższego równania . Odpowiada to rozchodzeniu się „fali”. Odległość między izoliniami, jako funkcja czasu określa prędkość (w danym kierunku).
Układ rozwiązuje wszystkie problemy jakie postawi nam natura.
- Bobula
- Posty: 41
- Dołączenie: Pon Lip 14, 2008 8:53 am
2 posty(ów) • Strona 1 z 1
Powróć do Generalia w formule poznania
Kto jest na forum
Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 1 gość